من آدمی مذهبی نیستم، و یا اگر دقیقتر بگم اعتقادی به دین از هر شکلش ندارم. اما بعضی وقتها که کتابهایی که آسمانی میخوانندشان را ورق میزنی، جملاتی میبینی که دلت را میلرزانند، در عمق جانت نفوذ میکنند، و چشمانت را تر. گویی از دل برآمدهاند که بر دل مینشینند:
آيا او تو را يتيم نيافت و پناه داد؟!
و تو را گمشده يافت و هدايت كرد،
و تو را فقير يافت و بینياز نمود،
حال كه چنين است يتيم را تحقير مكن،
و سؤالكننده را از خود مران،
و نعمتهاى پروردگارت را بازگو كن!
(از سوره ضحی)
0 نظر:
ارسال يک نظر